بیشتر بدانیم

ناآگاهی زنان و مردان از ابعاد سلامت باروری و حقوق جنسی خود عاملی در تسریع شیوع ایدز و سایر بیماریهای مقاربتی است.

____________________

چرا زنان و دختران؟  ....

ایدز و زنان، چالشی فزاینده ! ....

AIDS و آموزش دختران ....

خشونت علیه زنان و HIV/AIDS  ....

زنان، اعتیاد و HIV ....

نادیده گرفتن حق مالکیت زنان و ایدز ....

زنان و وظیفه مراقبت از بیماران ....

توضیحات در ادامه مطالب .....

 


چرا زنان و دختران؟ 

حدود نیمی از افرادی که با ویروس HIV زندگی میکنند را زنان و دختران تشکیل میدهند و نسبت آلودگی در میان زنان در حال افزایش است. در کشورهایی که بشدت تحت تاثیر همه گیری قرار دارند، زنان و دختران 15 تا 24 سال حدود 64 در صد آلودگان را تشکیل میدهند.

دختران و زنان به نسبت مردان و پسران بیشتر در خطر ابتلا قرار دارند. تحقیقات نشان داده احتمال ابتلای زنان به HIV حدود 5/2 برابر بیشتر از مردان است. در کشورهای جنوب صحرای افریقا، زنان و دختران جوان دو برابر بیشتر از مردان  درمعرض ابتلا قرار دارند. حتی در برخی مناطق، تعداد زنان مبتلا شش برابر مردان است. در مناطقی از آفریقای شرقی و جنوبی، بیش از یک سوم دختران جوان حامل HIV هستند. این روند در برخی کشورهای حوزه کارائیب هم قابل مشاهده است.

ساختار بدنی زنان به گونه ای است که خطر انتقال از یک مرد آلوده به یک زن دو و نیم برابر حالت عکس است، با اینحال زنان برای حفاظت از خود نیاز به همکاری مردان دارند. علاوه بر آن در سراسر دنیا مسائل اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی مشابهی وجود دارد که امکان حفاظت از خود را از زنان سلب میکند.  راهکارهای اصلی برای توانمند ساختن زنان در مبارزه با ایدز شامل بهبود روشهای پیشگیری، آموزش، مبارزه با خشونت، حفظ حقوق اجتماعی و کاستن از بار مراقبت بیماران میگردد. کشورهایی که بتوانند گسترش HIV در زنان را مهار کنند، گسترش این بیماری را در کل جامعه مهار کرده اند.

ایدز و زنان، چالشی فزاینده !

در اولین سالهای اپیدمی، عمده افراد مبتلا به HIV رامردان تشکیل می دادند. در سال 1997 زنان 41 درصد آلوده شدگان را به خود اختصاص دادند و در حال حاضر نزدیک به 50 درصد افراد آلوده زنان هستند.

در روسیه با 800هزارمورد HIV مثبت،  نسبت زنان آلوده به کل موارد از یک به چهار در سال 2001،  به نسبت  یک به سه در سال 2002 افزایش یافته است.

بالاترین میزان آلودگی در آفریقای جنوب صحرا دیده می شود. نزدیک به 60 درصد افراد آلوده در این منطقه زنان هستند. همچنین75 درصد موارد آلودگی سنین 24-15 سال را دختران تشکیل می دهند.

در کشورهای جنوب و جنوب شرقی آسیا زنان کمتر از 30 درصد موارد آلودگی را بخود اختصاص داده اند. براساس آمار منتشر شده افزایش خفیفی نسبت به سال 2001 مشهود است.

گزارش اخیر از یمن نشان داده هفت درصد زنانی که مبادرت به فحشا می کنند HIV مثبت هستند.

برای روشن شدن نقش دقیق فحشا در گسترش HIV  در این منطقه، نیاز به مطالعات گسترده در بین این زنان ,مشتریان آنها و در مرحله بعد همسران این مشتریان وجود دارد.

در امریکا نیمی از 40هزار مورد آلودگی جدید سالیانه، مربوط به زنان آفریقایی-آمریکایی است و علت اصلی مرگ و میر زنان 25 تا 34  ساله آفریقایی-آمریکایی ابتلا به  ایدز میباشد. بسیاری از این زنان رفتارهای پرخطر ندارند، ولی آلودگی را از طریق روابط جنسی حفاظت نشده با همسران خود که به تزریق مواد مخدر یا همجنس بازی مبادرت می‌ورزند، دریافت نموده‌اند.

AIDS و آموزش دختران

دختران کمتر از پسران امکان آن رادارند که وارد مدرسه شوند. در بعضی از مناطق فقیر نشین که امکان مالی تحصیل برای همه وجود ندارد والدین ترجیح می دهند از میان فرزندان خود پسران را انتخاب کنند. تصور بسیاری از خانواده ها این است که دختران فقط بایدازدواج کنند تشکیل خانواده بدهند و در خانه به کار بپردازند. دربسیاری از جوامع، دختران از نظر موقعیت اجتماعی در شرایط پائین تری قرار دارند و بار کارهای خانه به عهده آنهاست در حالی که دسترسی به همه منابع، حتی غذا برای آنها کمتر از پسرها است. بار نگهداری والدین بیمار و بچه های کوچکتر خانواده بر دوش آنها گذاشته می شود و همین امر باعــــث می شود آنها نتوانند وارد مدرسه شوند. این مساله در مناطقی که بشدت گرفتار ایدز شده اند به نحو بارزی مشهود است.  در حالیکه وارد هزاره جدید شده ایم 104 میلیون نفر از کودکانی که باید وارد مدرسه شوند نتوانسته اند تحصیلات خود را شروع کنند از مجموع این تعداد 57 در صد دختر هستند.

 آمار نشان می دهد در کشورهایی که شیوع HIV/AIDS بالاست ظرف دهه گذشته ورود دختران به مدرسه کمتر شده است یکی از دلایل آن نگه داری از والدین بیمار و بچه های کوچکتر است. تحقیقات نشان داده است در رابطه با چگونگی محافظت از خود در برابر ابتلای به این بیماری، آگاهی های دختران نسبت به پسران در سنین 15 تا 19 سالگی بسیار کمتر است.

رفتن به مدرسه محافظت کننده است و آموزش در مدارس نقش کلیدی در دفاع در برابر عفونت HIV و پی آمد های آن دارد. رفتن به مدرسه ودریافت هرگونه خدمات آموزشی باعث افزایش آگاهی ومهارت های دختران می شود. هرچه طول مدت تحصیل دختران در مدرسه بیشتر باشد آموزشهای بیشتری در رابطه با مهارت های زندگی و همچنین مسائل جنسی کسب کرده، بهتر می توانند اولین تماس جنسی خود را به تاخیر بیندازند.  جهت اطمینان از حضور دختران در مدارس باید به مردم آموزش دهیم که  دختران خود را به مدرسه بفرستند و اطمینان داشته باشند مدرسه محیط سالمی است که می تواند آنها را به نحو مطلوبی حفظ کرده و به آنها یاد بدهند چگونه از خود محافظت کنند.

برای این منظور باید تحصیل رایگان باشد. شواهد نشان میدهد حتی در شرایط فقر شدید رایگان کردن تحصیل باعث می شود امکان تحصیل برای قشر وسیع تری از مردم بخصوص دختران فراهم  شود.  این مسئله در رابطه با تحصیلات دوره متوسطه به نحو بارزتری مشهود است. ضروری است که مدرسه محیطی امن و خالی از خشونت  وتبعیض باشد.

استفاده از محرک هایی مثل ایجاد صندوق خیریه و توزیع غذای رایگان در مدارس می تواند در بعضی از مناطق فقیر نشین موفق واقع شده، باعث افزایش تعداد دانش آموزان بخصوص دختران شود.

خشونت علیه زنان و HIV/AIDS  : 

خشونت علیه زنان یکی از مشکلات جهانی سلامتی است و این مساله باعث افزایش آسیب پذیری زنان می‌شود.  خشونت  خانگی یکی از مهمترین دلایل آزار زنان در بیشتر کشورهای جهان است که طیف وسیعی از مشکلات سلامت جسمی‏، روانی و جنسی را بجای میگذارد. تجاوز و خشونت جنسی بر علیه زنان درجهان اخیرا افزایش یافته است. علاوه بر آن تجارت سکس و سایر اشـکال سوءاستفاده های تجاری باعث افزایش آسیب پذیری زنان در مقابل HIV شده است. ترس از خشونت باعث مخفی کاری و در نتیجه عدم دسترسی زنان به اطلاعات،  تست HIV، پیشگیری، خدمات مشاوره و درمان می شود. این مسئله عملاً با انگ ناشی از HIV در ارتباط است.

بین 20 تا 48 در صد از دختران 10 تا 25  ساله گزارش کرده‌اند که اولین تماس جنسی شان به اجبار بوده است. خطر تنها به زنان جوانی که رابطه جنسی خارج از محدوده ازدواج دارند محدود نمی گردد.  حتی زنان جوانی که تنها با همسرانشان ارتباط جنسی دارند نیز در معرض خطر قرار دارند. استفاده از کاندوم در ارتباطات زناشویی بعنوان یک راه پیشگیری کمتر مورد توجه قـــرار می گیرد. در یک مطالعه در زامبیا، فقط 11 درصد از زنان معتقد بودند که می توانند از همسرانشان درخواست استفاده از کاندوم بکنند، حتی اگر ثابت شده باشد که آنان نسبت به همسران خود وفادارنبوده یا HIV مثبت هستند.

طی شش سال جنگهای داخلی کنگو نزدیک به 40 هزار زن و دخترمورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفتند. این در حالی است که هر روز بر تعداد قربانیان ایدز افزوده می شود. تعدادی از این قربانیان دختران نوجوان هستند که برخی بیش از بیست بار مورد سو استفاده جنسی قرار گرفته‌‌اند.

به گزارش سی ان ان طی جنگ در جمهوری دمکراتیک کنگو از سال 2003 و آغاز جنگ تا کنون موارد خشونت و سوء استفاده های جنسی در این کشور رو به افزایش بوده است.

با وجود اینکه خشونت علیه زنان ادامه دارد بهر حال برنامه های امید بخشی برای مقابله وجود دارد.

واکنش و پاسخ فراگیر در مقابل خشونت علیه زنان و HIV/AIDS باید شامل موارد ذیل باشد :

- هدایت برنامه مبارزه با خشونت در سطح جهانی، ملی و منطقه ای برای ارائه عملکردی که منجر به تغییر خشونت علیه زنان گردد.

- انتشار شواهدی که نشان دهد خشونت علیه زنان چه هزینه های اقتصادی و سلامتی را بدنبال دارد و ارتباط آن با HIV/AIDS را مشخص نماید.

- افزایش  فعالیتهایی که باعث بهبود و پیشرفت آموزشها و قوانین موجود میشود، در سطح ملی و منطقه ای .

زنان، اعتیاد و HIV

زن در جامعه ما وقتی به سمت اعتیاد برود چندین برابر بیش از مرد در آسیبهای ناشی از آن غرق می‌‌شود. به طور حتم هرچه پروسه مخفی تر باشد شدت آسیب آن بیشتر خواهد بود.

دکتر بیژن نصیری منش مدیر انجمن پرسپولیس با اعلام این مطلب گفت : نگرانی موجود از انتقال HIV و ایدز انتقال آن از طریق معتادان تزریقی مبتلا به ایدز است که در آینده همسرانشان را در معرض خطر شدیدی قرار می‌دهد.

وی با اشاره به درگیری ها و مشکلات زنان و دخترانی که در خانواده خود با معتاد HIV مثبت مواجه اند افزود : این نوع خانواده ها همواره در عذابند. آنان نمی توانند به راحتی در جامعه حضور یابند. به خاطر اینکه یک فرد از خانواده شان با این مشکل مواجه است انگشت نما هستند. همچنین به آنها انواع و اقسام انگ زده می شود. این زنان و دختران معمولاً بعد از مدتی حضورشان در جامعه کمرنگ وضعیف می شود و دچار افسردگی خواهند شد.

نصیری منش با اشاره به اینکه جوانان بزرگترین گروهی هستند که در معرض خطر HIV وایدز قرار دارند تصریح کرد : همه فکر می کنند که HIV وایدز مال دیگران است و مربوط به خودشان نمی شود. در این بین جوانان، جز‌ء پرخطرترین گروهها هستند. باید به آنان مجال داد تا مطالعه کنند و از وضعیت خودشان آگاه شوند.

وی ادامه داد : در سال گذشته موسسه پرسپولیس، مرکزی را برای ارایه خدمات کاهش آسیب در شوش بر پا کرد و در این مرکز امکانات و اولویت هایی برای زنان و دختران معتاد اختصاص داده شد. بدین نحو که اگر دختران و یا زنان معتاد مراجعه کنند، خارج از نوبت خدمات لازم را دریافت کنند ولی با تمام این تلاشها متاسفانه به خاطر امکانات محدود و نگاه خاص جامعه به این زنان، رجوع معتادان تزریقی زن و دختر چشمگیر نبوده است.

مدیر انجمن پرسپولیس در پایان وضعیت معتادان تزریقی در ایران را طبق آمار، بین 150 هزار تا 300 هزار نفر بیان کرد و گفت : سازمان جهانی بهداشت عنوان نموده: اگر از هر 100 معتاد تزریقی پنج نفر مبتلا به HIV ایدز باشند، افراد آن جامعه در معرض خطر هستند. این مساله در ایران از مرز پنج درصد گذشته و به شدت جامعه سالم را در معرض خطر قرار داده است.

نادیده گرفتن حق مالکیت زنان و ایدز

درتمام جهان حق مالیکت در اسناد حقوقی ملی و بین المللی گرامی داشته شده است اما علیرغم توسعه قوانین در زمینه اموال و ارثیه، حق زنان و دختران به وی‍ژه در کشورهای درحال توسعه نادیده گرفته می شود. در کشورهایی که حق مالکیت زنان بر خانه و زمین رسمیت ندارد، آنان  با محدودیت های اقتصادی، فقر، عدم امنیت فردی، و بی خانمانی مواجه میشوند. فقر همچنین رفتارهای پرخطر مانند تن فروشی در مقابل غذا، مسکن و پول را در زنان تشدید می کند. دربسیاری کشورها ازدواج باعث تامین حقوق زنان می شود ولی اگر تاهل خاتمه یابد این حقوق هم از بین می رود. در  کشورهایی که قوانین حمایتی وجود دارد به دلایلی مانند بی سوادی ویا عدم دسترسی به وکلاء، زنان از حقوق خود بهره مند نمی گردند.

درحالیکه حق مالکیت برای زنان به طور عام اهمیت دارد اما HIV و ایدز اهمیت آن را دو چندان می کند.

- در یک مطالعه  در اوگاندا از 29 بیوه مبتلا به HIV نود درصد آنان دچار گرفتاری حقوقی برای اموالشان شده و 88 درصد آنان در مناطق روستایی قادر به تامین نیازهای خود نبوده اند.

شواهد بسیاری در دست است که در صورت تقویت حق مالیکت زنان، اثرات منفی اقتصادی ایدز در آنان تخفیف خواهد یافت. نکات کلیدی برای موفقیت در این امر عبارتند از :

1- ثبت حق مالکیت زنان بر خانه و زمین ویا تضمین  مالکیت استیجاری زنان در مناطق با شیوع بالای HIV و ایدز.

2- آموزش برای ارتقاء آگاهی عموم جامعه به ویژه سیاستگزاران و خیرین.

3- انجام اصلاحات لازم در قوانین.

4- فراهم کردن امکانات لازم برای  طرح دعاوی و داد خواهی و دسترسی بیشتر زنان به ساختار قضائی.

5- حمایت ازحق مالکیت برای کودکانی که دراثر ایدز بی سرپرست شده اند.

زنان و وظیفه مراقبت از بیماران 

در سراسر جهان بار مسوولیت خدمات داخل منزل و مراقبت از افراد خانواده بر دوش زنان است. مساله ایدز بر شدت این بار افزوده است. فقر و کمبود سیستم های ارایه دهنده خدمات بهداشتی درمانی شدت این بار را به یک مرحله بحرانی رسانده و در آینده عواقب مخرب اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی آنرا بیشتر مشاهده خواهیم کرد.

ارزش زمان، نیرو و منابع لازم برای این شغل بدون دستمزد و سهم آن در اقتصاد کل جامعه بر همگان شناخته شده است. طبیعی است که اشتغال به این فعالیت از توانایی آنان در شرکت کردن در فعالیت های درآمدزا خواهد کاست. این امر نه تنها برای خود زنان بلکه برای کل اعضا خانواده مضر خواهد بود. ایدز باعث زنانه شدن چهره فقر گردیده است. 90درصد خدمات مراقبت از بیمار در داخل خانه ارائه می شود. اغلب زنانی که این مسوولیت را بر دوش دارند نه آموزش لازم را دیده اند نه به ساده‌ترین وسایل حفاظتی نظیر دستکش و غیره دسترسی دارند، در بسیاری از موارد حتی از غذا یا هزینه آموزش فرزندان نیز برخوردار نمی‌باشد. این فشارها اغلب منجر به بی توجهی زنان نسبت به سلامت خود می گردد.

 زمانی که ایدز افراد در سنین کار خانواده را بیمار می کند یا از بین می‌برد، زنان مسن مجبور به برگشت به محیط کار می شوند و دختران نوجوان تحصیل خود را قربانی مراقبت از اعضاء بیمار خانواده خواهند کرد.

رشد آثار مخرب اپیدمی ایدز نشان می دهد که خدمات باید نه تنها فرد بیمار بلکه سایر اعضا خانواده را در بر بگیرد. تمرکز از مراقبتهای بهداشتی باید برداشته شده متوجه تامین بیمه، کمکهای غذایی، هزینه تحصیل و ایجاد اشتغال برای بازماندگان و اعضا خانواده بیماران شود. بسیاری از کشورها در جلب مشارکت مردان در انجام این فعالیت ها موفق بوده اند.

بهترین اقداماتی که می توان برای مقابله با این مشکلات انجام داد از این قرار است :

- روشن کردن گستردگی تاثیرات اقتصادی، اجتماعی ناشی از این اشتغال بدون مزد برای خود زنان و جامعه ای که در آن زندگی می کنند ؛

- تشویق سیاستگزاران ملی و بین المللی، خانواده ها و جوامع برای تقویت و گسترش برنامه های حفاظت و حمایت از مراقبت کنندگان در سطح خانواده و جامعه؛

- تلاش برای  تغییر فرهنگ موجود برای ایجاد برابری بین زنان و مردان در قبول مسئولیت مراقبت از بیماران ؛

نوشته شده در ۱۳۸۸/٦/۱۸ساعت ٤:۳٥ ‎ب.ظ توسط مهدی برادران نظرات () |


Design By : Night Skin